Czy to dzieło miłośnika Malucha marzącego o bardziej funkcjonalnym aucie? Nie, to pojazd z czasów kiedy hiszpański Seat należał jeszcze do koncernu Fiat. Hiszpanie bez entuzjazmu przyjęli propozycję licencyjnej produkcji Fiata 126, który wydawał im się jedynie nieco zmodernizowanym Fiatem 500, niezbyt dobrze przyjętym na tamtejszym rynku. Seat na początku lat 70-tych ubiegłego wieku produkował modele 600 i 850. Hiszpańskim inżynierom spodobały się kształty Fiata 126 i postanowili stworzyć własną konstrukcję, nowocześniejszą i będącą w stanie zadowolić bardziej wymagających klientów.

 

Powstały pojazd miał stylistykę Fiata 126 lecz był od niego sporo wiekszy (wymiary prawie jak 127 - długość 3451-3490 mm, szerokość 1421 mm, wysokość 1330-1355 mm, rozstaw osi 2027 mm).
Nadwozie z tyłu i z przodu przypominało model 126 lecz z profilu już 127. Konstrukcyjnie bazował na modelu Fiat 850, z którego przejęto między innymi płytę podłogową - znacznie nowocześniejszą i wyposażoną w skonstruowane przez Seata nowe zawieszenie.
Czterocylindrowy, chłodzony wodą, umieszczony z tyłu silnik pochodził z modelu 850 Sport Coupe. Miał on pojemność 843 lub 903 cm³ i rozwijał odpowiednio moc 34 lub 40 KM, pozwalał rozpędzić się autu do 125-130 km/h.

Model produkowano w latach 1974-1982 sprzedawano również pod marką Fiat między innymi w Niemczech i Belgii. SEAT 133 był eksportowany poza Hiszpanię do innych krajów Europy. Był to także pierwszy SEAT produkowany na licencji w innych fabrykach np. przez egipską firmę Nasco. Oprócz tego, budował je także Fiat-Argentina. Tam też powstała usportowiona wersja IAVA. Miała silnik o pojemności 903 cm³ i mocy maksymalnej 50 KM, obniżone zawieszenie i tarczowe hamulce przednie z modelu Fiat 850 Spider. Prędkość maksymalna wynosiła około 133 km/h.